บทสวดสำหรับชีวิตประจำวัน

พระเวทอีกแบบหนึ่ง

ฤคเวท สามเวท และยชุรเวทมีพิธีบูชายัญใหญ่ของส่วนรวมเป็นศูนย์กลาง ส่วนอถรรพเวทอยู่ใกล้ครัวเรือนมากกว่า บทสวดของอถรรพเวทใช้ในการเกิดและการแต่งงาน ในยามเจ็บป่วยและยามทะเลาะวิวาท เพื่อพืชผล ปศุสัตว์ และการเดินทางที่ปลอดภัย

อถรรพเวทเหลือมาถึงปัจจุบันสองสาย คือสายเศานกะและสายไปปปลาทะ ฉบับเศานกะซึ่งพิมพ์กันบ่อยที่สุดมียี่สิบเล่ม มีบทสวดราว 730 บท และมนตร์ราว 6,000 บท

การรักษา

บทสวดจำนวนมากขอให้พ้นจากไข้ ไอ บาดแผล และความเจ็บป่วยอื่น ๆ และมักเอ่ยชื่อพืชสมุนไพร บทเหล่านี้แสดงให้เห็นว่าผู้คนในสมัยนั้นเข้าใจความเจ็บป่วยและร่างกายอย่างไร และเป็นบันทึกเก่าแก่ที่สุดส่วนหนึ่งของการแพทย์อินเดีย

ความปรองดองในบ้าน

บทสวดว่าด้วยความปรองดองที่รู้จักกันดี (อถรรพเวท 3.30) ขอให้ครอบครัวมีใจเดียวและความคิดเดียวกัน: ให้บุตรเดินตามบิดา ให้สามีภรรยาพูดกันอย่างอ่อนโยน ให้พี่น้องไม่ทะเลาะกัน ทุกวันนี้ยังสวดบทนี้ในการชุมนุมของครอบครัว

อายุยืน

บทสวดเพื่ออายุยืนขอให้มีชีวิตเต็มร้อยฤดูสารท มีแขนขาแข็งแรง สายตาแจ่มชัด และจิตใจแจ่มใส บทเหล่านี้กล่าวในพิธีเปลี่ยนผ่านของชีวิต ตั้งแต่การตัดผมครั้งแรกของเด็ก จนถึงการเริ่มเรียนพระเวทครั้งแรกของเยาวชน

บทสวดถึงแผ่นดิน

ปฤถิวีสูกตะ (อถรรพเวท 12.1) เป็นบทสวดยาว 63 บทถึงแผ่นดินในฐานะมารดาผู้อุ้มชูภูเขา แม่น้ำ ป่าไม้ และผู้คนหลากภาษาหลากธรรมเนียม ข้อความ “แผ่นดินเป็นมารดาของข้า ข้าเป็นบุตรของนาง” มักถูกยกไปอ้างในงานเขียนเรื่องการดูแลสิ่งแวดล้อม

การอ่านบน Vedyatra

อถรรพเวทวางแผนไว้สำหรับระยะถัดไปของ Vedyatra หลังจากฤคเวทและมหากาพย์ทั้งสอง เรื่องเล่าในนักเล่าเรื่องและตัวบทฉบับเต็มจะปรากฏในห้องสมุดทันทีที่พร้อม