अथर्ववेद · सूक्त 7.101

7.101.1

असदन् गावः सदनेऽपप्तद्वसतिं वयः ।
आस्थाने पर्वता अस्थुः स्थाम्नि वृक्कावतिष्ठिपम् ॥ ७.१०१.१ ॥

गायी आपल्या जागी बसल्या; पक्षी आपल्या घरट्याकडे उतरले. पर्वत अचल स्थानी उभे राहिले; दृढ स्थानी मी दोन्ही वृक्क स्थिर केले.