अथर्ववेद · सूक्त 7.123

7.123.1

मर्माणि ते वर्मणा छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् ।
उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु ॥ ७.१२३.१ ॥

तुझे मर्मस्थान मी कवचाने झाकतो. राजा सोम अमृताने तुला अनुसरून वेढो. वरुण विस्तृत अवकाशात तुला अधिक विशाल करो; जयी तुझ्यासह देव आनंदो.