ਉਪਨਿਸ਼ਦ · Chāndogya 7.22

Chāndogya 7.22.1

यदा वै सुखं लभतेऽथ करोति नासुखं लब्ध्वा करोति सुखमेव लब्ध्वा करोति सुखं त्वेव विजिज्ञासितव्यमिति । सुखं भगवो विजिज्ञास इति ॥ ७.२२.१ ॥

ਮਨੁੱਖ ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੁੱਖ ਪਾ ਕੇ ਕਰਮ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਸੁਖ ਪਾ ਕੇ ਹੀ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਸੁਖ ਨੂੰ ਹੀ ਜਾਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਭਗਵਨ, ਮੈਂ ਸੁਖ ਨੂੰ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।