நான்கு வேதங்கள் – ஒரு பார்வையில்
நான்கு தொகுப்புகள், ஒரே மரபு. ஒவ்வொரு வேதத்திலும் என்ன உள்ளது, அது எவ்வாறு பயன்படுத்தப்பட்டது, மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக நினைவாற்றலால் அது எவ்வாறு உயிர்ப்புடன் காக்கப்பட்டு வருகிறது என்பதை இங்கே காணலாம்.
ரிக்வேதம்: துதிப்பாடல்கள்
ரிக்வேதமே மிகப் பழமையானதும் மிகப் பெரியதுமான வேதம். அதன் 1,028 துதிப்பாடல்கள் (சூக்தங்கள்), மொத்தம் 10,552 மந்திரங்களுடன், மண்டலங்கள் எனப்படும் பத்து நூல்களாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை அக்னி (நெருப்பு), இந்திரன், உஷஸ் (விடியல்), சோமன் மற்றும் பல சக்திகளைப் போற்றுகின்றன. படைப்புப் பாடல் (10.129) போன்ற சில பாடல்கள், உலகம் எவ்வாறு தோன்றியது என்று கேள்வி எழுப்புகின்றன. இப்பாடல்களில் பெரும்பாலானவை கி.மு. இரண்டாம் ஆயிரமாண்டின் பிற்பாதியைச் சேர்ந்தவை என்று பெரும்பாலான அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.
சாமவேதம்: இசை மெட்டுகள்
சாமவேதம் ஒரு பாடல் நூல். அதன் மந்திரங்கள் ஏறக்குறைய அனைத்தும் ரிக்வேதத்திலும் காணப்படுகின்றன; ஆனால் இங்கு அவை சோம வேள்வியின்போது பாடப்படும் இசை மெட்டுகளில் (சாமன்) அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இதன் பாடகர்கள் சுருதியைக் குறிக்கும் ஒரு குறியீட்டு முறையை உருவாக்கினர். இந்த வேத கானங்களில் இந்திய இசையின் தொடக்கக்கால வேரைப் பலர் காண்கின்றனர்.
யஜுர்வேதம்: வேள்விச் சடங்கு
வேள்விச் செயல்களைச் செய்யும் புரோகிதர் உச்சரிக்கும் மந்திர வாசகங்கள் யஜுர்வேதத்தில் உள்ளன. இதற்கு இரண்டு கிளைகள் உண்டு. சுக்ல (“வெள்ளை”) யஜுர்வேதம் மந்திர வாசகங்களை அவற்றின் விளக்கத்திலிருந்து தனியாக வைத்துள்ளது; கிருஷ்ண (“கருப்பு”) யஜுர்வேதம் மந்திர வாசகங்களையும் உரைநடை விளக்கத்தையும் ஒன்றாகக் கலந்து தருகிறது. Vedyatra இவ்விரு கிளைகளையும் இணைப் பதிப்புகளாக அருகருகே காட்டும்.
அதர்வவேதம்: அன்றாட வாழ்க்கை
நோய் தீர்த்தல், பாதுகாப்பு, இல்லற இணக்கம், நீண்ட ஆயுள், பூமித்தாய் ஆகியவற்றுக்கான துதிப்பாடல்களை அதர்வவேதம் தொகுத்துள்ளது. சிந்தனையாளர்களின் கேள்விகளோடு, சாதாரண குடும்பங்களின் கவலைகளையும் அது வெளிப்படுத்துகிறது. “அன்றாட வாழ்க்கைக்கான துதிப்பாடல்கள்” என்ற வழிகாட்டி இதை இன்னும் நெருக்கமாக ஆராய்கிறது.
நினைவாற்றலால் காக்கப்பட்டவை
தங்கள் வரலாற்றின் பெரும்பகுதியில் வேதங்கள் படிக்கப்படவில்லை; ஓதப்பட்டன. மாணவர்கள் அவற்றை ஆசிரியர்களிடமிருந்து மனப்பாடமாகக் கற்றனர். ஓர் எழுத்துகூட மாறாமல் இருப்பதற்காக, சொற்களை வெவ்வேறு வரிசைகளில் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லும் பல ஓதும் முறைகளை (பாடங்கள்) அவர்கள் பயன்படுத்தினர். 2003-ஆம் ஆண்டில் யுனெஸ்கோ, வேதம் ஓதும் மரபை மனிதகுலத்தின் வாய்மொழி மற்றும் அருவப் பாரம்பரியத்தின் தலைசிறந்த படைப்பாக அறிவித்தது.
வேதம் ஓதுவோரின் குடும்ப மரபுகள் (சாகைகள்) ஒவ்வொரு வேதத்தின் சற்றே வேறுபட்ட வடிவங்களைப் பாதுகாத்து வந்தன. Vedyatra ஒரு வேதத்தை வெளியிடும்போது, அதன் பாடம் எந்தச் சாகையைப் பின்பற்றுகிறது என்பதைக் குறிப்பிடுகிறது.