अथर्ववेद · सूक्त 20.41

20.41.1

इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः ।
जघान नवतीर्नव ॥ २०.४१.१ ॥

इंद्राने दधीचाच्या अस्थींनी अजेय होऊन नव्याण्णव वृत्रांचा वध केला.

इच्छन् अश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् ।
तद्विदच्छर्यणावति ॥ २०.४१.२ ॥

पर्वतांत लपलेले घोड्याचे मस्तक शोधण्याची इच्छा करून त्याने ते शर्यणावतीत शोधून काढले.

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् ।
इत्था चन्द्रमसो गृहे ॥ २०.४१.३ ॥

येथे गाईने त्वष्ट्याचे गुप्त नाम जाणले; याप्रमाणे चंद्राच्या गृही.