अथर्ववेद · सूक्त 20.82

20.82.1

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय ।
स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥ २०.८२.१ ॥

हे इंद्रा! तू जितका समर्थ आहेस, तितकाच मीही समर्थ होवो. हे धनदात्या! स्तोत्रकर्त्याला मी निश्चितच पोषीन; पापासाठी काहीही देणार नाही.

शिक्षेयमिन् महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे ।
नहि त्वदन्यन् मघवन् न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥ २०.८२.२ ॥

दिवसेंदिवस दात्याला मी देत राहीन, म्हणजे कोठूनही धन प्राप्त होवो. हे मघवन्! तुझ्याशिवाय आमचा दुसरा बंधू नाही; पिताही तुझ्याहून श्रेष्ठ नाही.