ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.82

20.82.1

यदिन्द्र यावतस्त्वमेतावदहमीशीय ।
स्तोतारमिद्दिधिषेय रदावसो न पापत्वाय रासीय ॥ २०.८२.१ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର! ତୁମେ ଯେତେ ସମର୍ଥ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେତେ ସମର୍ଥ ହେଉ। ହେ ଧନଦାତା! ସ୍ତୋତାକୁ ମୁଁ ନିଶ୍ଚୟ ପୋଷଣ କରିବି; ପାପ ପାଇଁ କିଛି ଦେବି ନାହିଁ।

शिक्षेयमिन् महयते दिवेदिवे राय आ कुहचिद्विदे ।
नहि त्वदन्यन् मघवन् न आप्यं वस्यो अस्ति पिता चन ॥ २०.८२.२ ॥

ଦିନକୁ ଦିନ ଦାତାକୁ ମୁଁ ଦେଇଚାଲିବି, ଯେପରି ଯେକୌଣସି ସ୍ଥାନରୁ ଧନ ମିଳେ। ହେ ମଘବନ୍! ତୁମ ଛଡ଼ା ଆମର ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବନ୍ଧୁ ନାହିଁ; ପିତା ମଧ୍ୟ ତୁମଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହଁନ୍ତି।