ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 7.76

7.76.1

श्रातं मन्य ऊधनि श्रातमग्नौ सुशृतं मन्ये तदृतं नवीयः ।
माध्यन्दिनस्य सवनस्य दध्नः पिबेन्द्र वज्रिन् पुरुकृज्जुषाणः ॥ ७.७६.१ ॥

ಕೆಚ್ಚಲಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಕಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಯಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಆ ಋತವು ಅತ್ಯಂತ ನವೀನವೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸವನದ ಮೊಸರನ್ನು ಕುಡಿ, ಇಂದ್ರ, ವಜ್ರಧಾರಿಯೇ, ಬಹುಕರ್ಮಿಯೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ.