ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 7.76

7.76.1

श्रातं मन्य ऊधनि श्रातमग्नौ सुशृतं मन्ये तदृतं नवीयः ।
माध्यन्दिनस्य सवनस्य दध्नः पिबेन्द्र वज्रिन् पुरुकृज्जुषाणः ॥ ७.७६.१ ॥

ଊଧସରେ ଦୁଗ୍ଧ ଉତ୍ତପ୍ତ ହୋଇଛି, ଅଗ୍ନିରେ ଭଲଭାବେ ଉତ୍ତପ୍ତ ହୋଇଛି ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ; ସେହି ଋତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନୂତନ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବେ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସବନର ଦହି ପାନ କର, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବହୁକର୍ମା, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ।