அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 7.76

7.76.1

श्रातं मन्य ऊधनि श्रातमग्नौ सुशृतं मन्ये तदृतं नवीयः ।
माध्यन्दिनस्य सवनस्य दध्नः पिबेन्द्र वज्रिन् पुरुकृज्जुषाणः ॥ ७.७६.१ ॥

மடியில் பாலும் நெருப்பில் காய்ச்சப்பட்டதும் நன்கு காய்ந்ததென நான் கருதுகிறேன்; அந்த ரிதம் புதியதெனக் கருதுகிறேன். மத்தியான சவனத்தின் தயிரைக் குடி, இந்திரா, வஜ்ரதாரியே, பல செயல்கள் செய்பவனே, மகிழ்ந்து.