Atharvaveda · Sūkta 13.9

13.9.52

उरुः पृथुः सुभूर्भुव इति त्वोपास्महे वयम् ॥ १३.९.५२ ॥

Así te veneramos: eres amplio, vasto, de buen ser.

प्रथो वरो व्यचो लोक इति त्वोपास्महे वयम् ॥ १३.९.५३ ॥

Así te veneramos: eres amplio, excelso, mundo que todo lo abarca.

भवद्वसुरिदद्वसुः संयद्वसुरायद्वसुरिति त्वोपास्महे वयम् ॥ १३.९.५४ ॥

Así te veneramos: eres la riqueza del ser, la riqueza de lo comido y dado, la riqueza de la unión, la riqueza de la llegada.

नमस्ते अस्तु पश्यत पश्य मा पश्यत ॥ १३.९.५५ ॥

Honor sea a ti. Mirad, mira; mírame.

अन्नाद्येन यशसा तेजसा ब्राह्मणवर्चसेन ॥ १३.९.५६ ॥

Con el alimento que ha de comerse, con la gloria, con el fulgor, con el esplendor del brahmán.