Atharvaveda · Sūkta 13.9

13.9.52

उरुः पृथुः सुभूर्भुव इति त्वोपास्महे वयम् ॥ १३.९.५२ ॥

Assim te veneramos: és amplo, vasto, de bom ser.

प्रथो वरो व्यचो लोक इति त्वोपास्महे वयम् ॥ १३.९.५३ ॥

Assim te veneramos: és amplo, excelente, mundo que tudo penetra.

भवद्वसुरिदद्वसुः संयद्वसुरायद्वसुरिति त्वोपास्महे वयम् ॥ १३.९.५४ ॥

Assim te veneramos: és a riqueza do ser, a riqueza do que é comido e dado, a riqueza da união, a riqueza da aproximação.

नमस्ते अस्तु पश्यत पश्य मा पश्यत ॥ १३.९.५५ ॥

Honra seja a ti. Olhai, olha; olha-me.

अन्नाद्येन यशसा तेजसा ब्राह्मणवर्चसेन ॥ १३.९.५६ ॥

Com o alimento a ser comido, com a glória, com o esplendor, com o brilho do brâmane.