ഗീതയിൽ ആരാണ് സംസാരിക്കുന്നത്

പുറത്തെ ചട്ടക്കൂട്: അന്ധനായ ഒരു രാജാവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ മന്ത്രിയും

കൗരവരുടെ അന്ധനായ രാജാവായ ധൃതരാഷ്ട്രർ ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കുന്നതോടെയാണ് ഗീത തുടങ്ങുന്നത്: കുരുക്ഷേത്രഭൂമിയിൽ ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ തന്റെ പുത്രന്മാരും പാണ്ഡുവിന്റെ പുത്രന്മാരും എന്തു ചെയ്തു? ഗീതയിൽ മുഴുവനായി അദ്ദേഹത്തിന്റേതായി ഈ ഒരു ശ്ലോകം മാത്രമേയുള്ളൂ.

തന്റെ മന്ത്രിയും തേരാളിയുമായ സഞ്ജയനോടാണ് അദ്ദേഹം ചോദിക്കുന്നത്. വ്യാസമഹർഷി സഞ്ജയന് ദിവ്യദൃഷ്ടി നൽകിയിട്ടുണ്ട്; അതിനാൽ ദൂരെയുള്ള യുദ്ധഭൂമിയിൽ നടക്കുന്നതെല്ലാം കാണാനും കേൾക്കാനും അത് രാജാവിനെ അറിയിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് കഴിയും. തുടർന്നുവരുന്നതെല്ലാം സഞ്ജയന്റെ വിവരണമാണ്.

ഉള്ളിലെ സംവാദം: അർജ്ജുനനും കൃഷ്ണനും

രണ്ടു സൈന്യങ്ങൾക്കും നടുവിൽ, താൻ ആരോടാണ് യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതെന്ന് കാണാനായി തേർ മുന്നോട്ടു നീക്കാൻ അർജ്ജുനൻ തന്റെ തേരാളിയായ കൃഷ്ണനോട് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. മറുപക്ഷത്ത് ഗുരുക്കന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും സുഹൃത്തുക്കളെയും കണ്ടപ്പോൾ അദ്ദേഹം വില്ല് താഴെ വെച്ച് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു.

രണ്ടാം അധ്യായം മുതൽ ഗീത ഏറെയും കൃഷ്ണന്റെ മറുപടിയാണ്; ഇടയ്ക്കിടെ അർജ്ജുനന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ അതിനെ വഴിതിരിച്ചുവിടുന്നു: ഒരാൾ എങ്ങനെ കർമ്മം ചെയ്യണം, ആത്മാവ് എന്താണ്, ഭക്തി എന്താണ്, ഭയവും ദുഃഖവുമില്ലാതെ എങ്ങനെ ജീവിക്കാം?

ആര് എത്ര സംസാരിക്കുന്നു

സാധാരണ കണക്കനുസരിച്ച്, 700 ശ്ലോകങ്ങളിൽ ഏകദേശം 574 എണ്ണം കൃഷ്ണനും, ഏകദേശം 84 എണ്ണം അർജ്ജുനനും, ഏകദേശം 41 എണ്ണം സഞ്ജയനും, ഒന്ന് ധൃതരാഷ്ട്രരും പറയുന്നു. പ്രധാന നിമിഷങ്ങളിൽ സഞ്ജയൻ വീണ്ടും വരുന്നു: 1-ാം അധ്യായത്തിൽ സൈന്യങ്ങളെ വർണ്ണിക്കാനും, 2-ാം അധ്യായത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ അർജ്ജുനന്റെ ദുഃഖം വിവരിക്കാനും, 11-ാം അധ്യായത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ വിശ്വരൂപദർശനം വിവരിക്കാനും, 18-ാം അധ്യായത്തിലെ സമാപന ശ്ലോകങ്ങളിലും.

പേരുകൾ മാറുന്നത് എങ്ങനെ

സംസാരിക്കുന്നവർ സാധാരണ പേരുകൾ അപൂർവ്വമായേ ഉപയോഗിക്കാറുള്ളൂ. കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനെ പാർത്ഥൻ (പൃഥയുടെ പുത്രൻ), കൗന്തേയൻ (കുന്തിയുടെ പുത്രൻ), ഭാരതൻ (ഭരതന്റെ വംശജൻ), ധനഞ്ജയൻ (ധനം ജയിച്ചവൻ) എന്നിങ്ങനെ പല പേരുകളിലും വിളിക്കുന്നു. അർജ്ജുനൻ കൃഷ്ണനെ കേശവൻ, മാധവൻ, ജനാർദ്ദനൻ, ഗോവിന്ദൻ, വാർഷ്ണേയൻ എന്നിങ്ങനെ വിളിക്കുന്നു. ഓരോ പേരിനും അതിന്റേതായ അർത്ഥഭേദമുണ്ട്; അതിനാൽ Vedyatra-യിലെ പരിഭാഷകൾ അവ അതേപടി നിലനിർത്തുന്നു.

Vedyatra-യിൽ സംസാരിക്കുന്നവരെ പിന്തുടരാൻ

Vedyatra-യിലെ ഓരോ ഗീതാശ്ലോകത്തിലും ശ്ലോകസംഖ്യയ്ക്ക് താഴെ സംസാരിക്കുന്നയാളെയും കേൾക്കുന്നയാളെയും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്, ഉദാഹരണത്തിന് “ശ്രീകൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട്”. പുതിയൊരാൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോൾ, സംസ്കൃതത്തിലെന്നപോലെ പരിഭാഷ “അർജ്ജുനൻ പറഞ്ഞു:”, “ഭഗവാൻ പറഞ്ഞു:” അല്ലെങ്കിൽ “സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു:” എന്നിങ്ങനെ ആരംഭിക്കുന്നു.