अथर्ववेद · सूक्त 15.7

15.7.1

स महिमा सद्रुर्भूत्वान्तं पृथिव्या अगच्छत्समुद्रोऽभवत् ॥ १५.७.१ ॥

ती महिमा सद्रू होऊन पृथ्वीच्या अंतापर्यंत पोहोचली; ती समुद्र झाली.

तं प्रजापतिश्च परमेष्ठी च पिता च पितामहश्चापश्च श्रद्धा च वर्षं भूत्वानुव्यवर्तयन्त ॥ १५.७.२ ॥

त्याला प्रजापती, परमेष्ठी, पिता व पितामह, जल, श्रद्धा आणि पाऊस होऊन क्रमाक्रमाने परत फिरवले गेले.

ऐनमापो गच्छन्त्यैनं श्रद्धा गच्छत्यैनं वर्षं गच्छति य एवं वेद ॥ १५.७.३ ॥

असे जाणणाऱ्याकडे पाणी येते, श्रद्धा येते, पाऊस येतो.

तं श्रद्धा च यज्ञश्च लोकश्चान्नं चान्नाद्यं च भूत्वाभिपर्यावर्तन्त ॥ १५.७.४ ॥

त्याला श्रद्धा आणि यज्ञ, लोक आणि अन्न व अन्नाद्य होऊन सभोवती वेढून परत फिरवले गेले.

ऐनं श्रद्धा गच्छत्यैनं यज्ञो गच्छत्यैनं लोको गच्छत्यैनमन्नं गच्छत्यैनमन्नाद्यं गच्छति य एवं वेद ॥ १५.७.५ ॥

असे जाणणाऱ्याकडे श्रद्धा येते, यज्ञ येतो, लोक येतो, अन्न येते, अन्नाद्य येते.