अथर्ववेद · सूक्त 20.65

20.65.1

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् ।
कुष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत् ॥ २०.६५.१ ॥

मित्रांनो, चला, स्तुतीस योग्य नेता इंद्राची आता स्तुती करू; एकटाच तो सर्वांवर वर्चस्व गाजवतो.

अगोरुधाय गविषे द्युक्षाय दस्म्यं वचः ।
घृतात्स्वादीयो मधुनश्च वोचत ॥ २०.६५.२ ॥

गायी अडवून न ठेवणाऱ्या, गाईंची इच्छा करणाऱ्या, तेजस्वी इंद्राला अद्भुत वचन सांगा; ते तूप व मधापेक्षाही गोड असो.

यस्यामितानि वीर्या न राधः पर्येतवे ।
ज्योतिर्न विश्वमभ्यस्ति दक्षिणा ॥ २०.६५.३ ॥

ज्याचे अमर्याद वीर्य व धन कोणालाही ओलांडता येत नाही, प्रकाश जसा सर्वांना व्यापतो तसे दक्षिणा सर्वांवर मात करते.