ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.65

20.65.1

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् ।
कुष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत् ॥ २०.६५.१ ॥

ବନ୍ଧୁଗଣ, ଆସ, ଏବେ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ନେତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା; ସେ ଏକାକୀ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।

अगोरुधाय गविषे द्युक्षाय दस्म्यं वचः ।
घृतात्स्वादीयो मधुनश्च वोचत ॥ २०.६५.२ ॥

ଗାଈକୁ ଅଟକାଉ ନ ଥିବା, ଗାଈ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅଦ୍ଭୁତ ବାକ୍ୟ କୁହ; ତାହା ଘିଅ ଓ ମହୁ ଅପେକ୍ଷାଓ ମଧୁର ହେଉ।

यस्यामितानि वीर्या न राधः पर्येतवे ।
ज्योतिर्न विश्वमभ्यस्ति दक्षिणा ॥ २०.६५.३ ॥

ଯାହାର ଅପରିମିତ ବୀର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧନକୁ କେହି ଅତିକ୍ରମ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ଆଲୋକ ଯେପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ୟାପେ, ସେପରି ଦକ୍ଷିଣା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।