ਅਥਰਵਵੇਦ · ਸੂਕਤ 20.65

20.65.1

एतो न्विन्द्रं स्तवाम सखाय स्तोम्यं नरम् ।
कुष्टीर्यो विश्वा अभ्यस्त्येक इत् ॥ २०.६५.१ ॥

ਮਿੱਤਰੋ, ਆਓ, ਹੁਣ ਸਤੁਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਨੇਤਾ ਇੰਦਰ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰੀਏ; ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ।

अगोरुधाय गविषे द्युक्षाय दस्म्यं वचः ।
घृतात्स्वादीयो मधुनश्च वोचत ॥ २०.६५.२ ॥

ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕਣ ਵਾਲੇ, ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦੇ ਇੰਦਰ ਲਈ ਅਦਭੁਤ ਬਚਨ ਬੋਲੋ; ਉਹ ਘਿਓ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਮਿੱਠਾ ਹੋਵੇ।

यस्यामितानि वीर्या न राधः पर्येतवे ।
ज्योतिर्न विश्वमभ्यस्ति दक्षिणा ॥ २०.६५.३ ॥

ਜਿਸ ਦੇ ਅਪਾਰ ਵੀਰਜ ਅਤੇ ਧਨ ਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਸਭ ਨੂੰ ਵਿਆਪਦੀ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਦਕਸ਼ਿਣਾ ਸਭ ਤੇ ਛਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।