முக்கியச் சொற்கள்: தர்மம், கர்மம், யோகம்
இந்த நூல்களின் பொருளின் பெரும்பகுதியைச் சில சம்ஸ்கிருதச் சொற்களே தாங்கி நிற்கின்றன. மொழிபெயர்ப்புகள் அவற்றை ஓரளவுக்கே நெருங்க முடியும்; எனவே அவற்றின் பொருள் எல்லையை அறிந்துகொள்வது உதவும்.
தர்மம்
“தாங்குதல்” அல்லது “தாங்கிப் பிடித்தல்” என்று பொருள்படும் வேர்ச்சொல்லிலிருந்து வந்த தர்மம் என்பது, ஒரு மனிதனையும் குடும்பத்தையும் உலகையும் ஒன்றாகத் தாங்கி நிற்பது: கடமை, நல்லொழுக்கம், சட்டம், பொருள்களின் ஒழுங்கு. கீதையில் ஸ்வதர்மம் என்பது ஒருவரின் சொந்தக் கடமை, அதாவது ஒருவரின் இடத்துக்கும் இயல்புக்கும் ஏற்ற சரியான செயல் (3.35). மொழிபெயர்ப்புகள் “கடமை”, “அறம்” அல்லது “சட்டம்” என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றன; இவற்றில் எதுவும் பொருந்தாத இடத்தில் சம்ஸ்கிருதச் சொல்லையே வைத்துக்கொள்கின்றன.
கர்மம்
கர்மம் என்பதன் முதல் பொருள் வெறுமனே “செயல்” அல்லது “வினை”; வேதங்களில் குறிப்பாகச் சடங்குச் செயல். பிற்காலத்தில், செயல்கள் விட்டுச்செல்லும் விளைவுகளையும் அது குறிக்கலாயிற்று; அந்த விளைவுகள் அடுத்து நடப்பதை வடிவமைக்கின்றன. கீதையின் மிகவும் அறியப்பட்ட போதனை கர்மத்தைப் பற்றியதே: செயல்படு, ஆனால் செயலின் பலன்களில் பற்றுக்கொள்ளாமல் (2.47).
யோகம்
யோகம் என்பது “இணைத்தல்” அல்லது “நுகத்தடியில் பூட்டுதல்” என்று பொருள்படும் வேர்ச்சொல்லிலிருந்து வருகிறது. கீதையில் அது ஒரு பயிற்சி நெறியை அல்லது பாதையைக் குறிக்கிறது; அமைதியாக நிலைபெற்ற மனநிலையையும் குறிக்கிறது: “மனச் சமநிலையே யோகம் எனப்படுகிறது” (2.48). கீதை கர்ம யோகம் எனும் செயலின் பாதை, ஞான யோகம் எனும் அறிவின் பாதை, பக்தி யோகம் எனும் பக்தியின் பாதை ஆகியவற்றைப் பற்றிப் பேசுகிறது.
ஆத்மனும் பிரம்மனும்
ஆத்மன் என்பது தன்னுள் உறையும் சுயம்: உடலோ மாறிக்கொண்டே இருக்கும் மனமோ அல்ல; அவை அனைத்தின் வழியாகவும் அறிந்துணர்வதே அது. பிரம்மன் என்பது முழு உலகின் பின்னால் உள்ள இறுதி உண்மை. இவ்விரண்டும் எவ்வாறு தொடர்புடையவை என்று உபநிஷத்துகள் கேட்கின்றன; வெவ்வேறு தத்துவப் பள்ளிகள் வெவ்வேறு வகையில் பதில் அளிக்கின்றன. கீதையின் இரண்டாம் அத்தியாயம் ஆத்மனை ஒருபோதும் பிறக்காததாகவும் ஒருபோதும் இறக்காததாகவும் விவரிக்கிறது (2.20).
பக்தியும் மோக்ஷமும்
பக்தி என்பது இறைவன் மீதான அன்பு நிறைந்த ஈடுபாடு; கீதை அதை அனைவருக்கும் திறந்திருக்கும் பாதையாக முன்வைக்கிறது. மோக்ஷம் என்பது விடுதலை: பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்தும் அதனுடன் வரும் துன்பத்திலிருந்தும் விடுபடுதல். வெவ்வேறு மரபுகள் இவ்விரண்டையும் தத்தம் சொற்களில் விவரிக்கின்றன.
பல விளக்கங்கள்
இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக, பல பள்ளிகளைச் சேர்ந்த ஆசிரியர்கள் இந்தச் சொற்களை வெவ்வேறு வகையில் விளக்கும் உரைகளை எழுதியுள்ளனர். Vedyatra-வின் மொழிபெயர்ப்புகள் சம்ஸ்கிருத மூலத்துக்கு நெருக்கமாக இருக்க முயல்கின்றன; எந்த ஒரு பள்ளியையும் பின்பற்றுவதில்லை. ஓர் உரை காட்டப்படும் இடத்தில், அது உரை என்று தெளிவாகக் குறிக்கப்படுகிறது.