अथर्ववेद · सूक्त 20.45

20.45.1

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् ।
वचस्तच्चिन् न ओहसे ॥ २०.४५.१ ॥

हे तुझ्यासाठी आहे, जसे कबूतर गर्भ धारण करते; ते वचन तू आमच्यासाठी वाहून नेतोस.

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते ।
विभूतिरस्तु सूनृता ॥ २०.४५.२ ॥

हे दानांच्या स्वामी, वीरा, स्तोत्रे वाहणाऱ्या, तुझे वैभव सत्य आणि मधुर असो.

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन् वाजे शतक्रतो ।
समन्येषु ब्रवावहै ॥ २०.४५.३ ॥

आमच्या रक्षणासाठी या संग्रामात उंच उभा राहा, हे शतकर्मा; सभांमध्ये आपण दोघे बोलू.