அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.45

20.45.1

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् ।
वचस्तच्चिन् न ओहसे ॥ २०.४५.१ ॥

இதோ உன் பொருட்டு, புறா கருவைத் தாங்குவது போல்; அந்த வாக்கை நீயே எங்களுக்காகக் கொண்டு செல்கிறாய்.

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते ।
विभूतिरस्तु सूनृता ॥ २०.४५.२ ॥

கொடைகளின் தலைவனே, வீரனே, பாடல்களைத் தாங்கும் உனது செழிப்பு உண்மையும் இனிமையுமானதாக இருக்கட்டும்.

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन् वाजे शतक्रतो ।
समन्येषु ब्रवावहै ॥ २०.४५.३ ॥

எங்கள் காப்புக்காக இந்தப் போரில் உயர்ந்து நில், நூறு செயல்களை உடையவனே; போட்டிகளில் நாங்கள் இருவரும் பேசுவோம்.