अथर्ववेद · सूक्त 20.66

20.66.1

स्तुहीन्द्रं व्यश्ववदनूर्मिं वाजिनं यमम् ।
अर्यो गयं मंहमानं वि दाशुषे ॥ २०.६६.१ ॥

व्यश्वाप्रमाणे, अचल, बलवान व नियंता अशा इंद्राची स्तुती कर; स्वामी म्हणून तो दानशूराला घर व धन देतो.

एवा नूनमुप स्तुहि वैयश्व दशमं नवम् ।
सुविद्वांसं चर्कृत्यं चरणीनाम् ॥ २०.६६.२ ॥

हे व्यश्वाच्या वंशजा, याच प्रमाणे आता नवव्या व दहाव्या सूक्ताने इंद्राची स्तुती कर; तो अत्यंत ज्ञानी आणि चालणाऱ्या प्राण्यांमध्ये कर्मठ आहे.

वेत्था हि निर्ऋतीनां वज्रहस्त परिवृजम् ।
अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव ॥ २०.६६.३ ॥

हे वज्रहस्ता, निरृतींचा वेढा तू जाणतोस; शुद्ध करणारा जसा दररोज परिसर शुद्ध करतो, तसे तू त्यांना दूर करतोस.