ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.66

20.66.1

स्तुहीन्द्रं व्यश्ववदनूर्मिं वाजिनं यमम् ।
अर्यो गयं मंहमानं वि दाशुषे ॥ २०.६६.१ ॥

ବ୍ୟଶ୍ୱର ପରି, ଅଚଳ, ବଳବାନ ଓ ନିୟନ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ସ୍ୱାମୀ ରୂପେ ସେ ଦାତାଙ୍କୁ ଗୃହ ଓ ଧନ ଦିଅନ୍ତି।

एवा नूनमुप स्तुहि वैयश्व दशमं नवम् ।
सुविद्वांसं चर्कृत्यं चरणीनाम् ॥ २०.६६.२ ॥

ହେ ବ୍ୟଶ୍ୱର ବଂଶଧର, ଏହିପରି ଏବେ ନବମ ଓ ଦଶମ ସୂକ୍ତରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର; ସେ ଅତି ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଚଳନ୍ତି ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କର୍ମଠ।

वेत्था हि निर्ऋतीनां वज्रहस्त परिवृजम् ।
अहरहः शुन्ध्युः परिपदामिव ॥ २०.६६.३ ॥

ହେ ବଜ୍ରହସ୍ତ, ନିର୍ଋତିମାନଙ୍କର ଘେରା ତୁମେ ଜାଣ; ଶୁଦ୍ଧକାରୀ ଯେପରି ପ୍ରତିଦିନ ଚାରିପାଶ ଶୁଦ୍ଧ କରେ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୂର କର।