ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.1

6.1.1

दोषो गाय बृहद्गाय द्युमद्धेहि ।
आथर्वण स्तुहि देवं सवितारम् ॥ ६.१.१ ॥

ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଗାଅ, ମହାନ ଗାନ ଗାଅ, ତେଜସ୍ୱୀ ସ୍ତୁତି ସ୍ଥାପନ କର। ହେ ଆଥର୍ବଣ, ଦେବ ସବିତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର।

तमु ष्टुहि यो अन्तः सिन्धौ सूनुः ।
सत्यस्य युवानमद्रोघवाचं सुशेवम् ॥ ६.१.२ ॥

ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ପୁତ୍ରରୂପେ ଥିବା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ସତ୍ୟର ଯୁବକ, ବଞ୍ଚନାହୀନ ବାକ୍ୟବାଦୀ, ଅତି କଲ୍ୟାଣକାରୀ।

स घा नो देवः सविता साविषदमृतानि भूरि ।
उभे सुष्टुती सुगातवे ॥ ६.१.३ ॥

ସେହି ଦେବ ସବିତା ଆମକୁ ବହୁ ଅମୃତ ଦେଉନ୍ତୁ; ଦୁଇଟି ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ସୁଗମ ପଥ ପାଇଁ ହେଉ।