અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.115

6.115.1

यद्विद्वांसो यदविद्वांस एनांसि चकृमा वयम् ।
यूयं नस्तस्मान् मुञ्चत विश्वे देवाः सजोषसः ॥ ६.११५.१ ॥

અમે જાણીને કે અજાણતાં જે પાપ કર્યાં છે, હે એકમત વિશ્વદેવો, તેમાંથી અમને મુક્ત કરો.

यदि जाग्रद्यदि स्वपन्न् एन एनस्योऽकरम् ।
भूतं मा तस्माद्भव्यं च द्रुपदादिव मुञ्चताम् ॥ ६.११५.२ ॥

જાગતા કે સૂતા હું પાપ કરી બેઠો હોઉં, તો ભૂત અને ભવિષ્યના તે પાપથી, યૂપમાંથી જેમ, મને મુક્ત કરો.

द्रुपदादिव मुमुचानः स्विन्नः स्नात्वा मलादिव ।
पूतं पवित्रेणेवाज्यं विश्वे शुम्भन्तु मैनसः ॥ ६.११५.३ ॥

યૂપમાંથી છૂટેલા માણસની જેમ, પરસેવાથી ભીંજાઈ સ્નાનથી મેલમાંથી મુક્ત થયેલાની જેમ, ગાળણીથી પવિત્ર થયેલા ઘીની જેમ, વિશ્વદેવો મને પાપમાંથી શુદ્ધ કરો.