ଉପନିଷଦ · Bṛhadāraṇyaka 5.15

Bṛhadāraṇyaka 5.15.1

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ।
पूषन्नेकर्षे यम सूर्य प्राजापत्य व्यूह रश्मीन् समूह तेजः ।
यत्ते रूपं कल्याणतमं तत्ते पश्यामि योऽसावसौ पुरुषः सोऽहमस्मि ।
वायुरनिलममृतमथेदं भस्मान्तं शरीरम् ।
ओं क्रतो स्मर कृतं स्मर क्रतो स्मर कृतं स्मर ।
अग्ने नय सुपथा रायेऽस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमौक्तिं विधेम ॥ ५.१५.१ ॥

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ସତ୍ୟର ମୁଖ ଆବୃତ। ହେ ପୂଷନ୍, ତାହା ଉନ୍ମୋଚନ କର, ସତ୍ୟଧର୍ମୀଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ। ହେ ଏକର୍ଷି ପୂଷନ୍, ହେ ଯମ, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ହେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତୁମର ରଶ୍ମି ବିସ୍ତାର କର, ତୁମର ତେଜ ସଂହାର କର। ତୁମର ଯେଉଁ ଅତି ମଙ୍ଗଳମୟ ରୂପ, ତାହା ମୁଁ ଦେଖେ; ସେଠାରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ, ସେ ମୁଁ ଅଟେ। ବାୟୁ ହିଁ ପ୍ରାଣ, ତାହା ଅମୃତ; ତାପରେ ଏହି ଶରୀର ଭସ୍ମରେ ଶେଷ ହୁଏ। ଓଁ। ହେ ସଙ୍କଳ୍ପ, ସ୍ମରଣ କର; ଯାହା କରାଯାଇଛି ତାହା ସ୍ମରଣ କର। ହେ ସଙ୍କଳ୍ପ, ସ୍ମରଣ କର; ଯାହା କରାଯାଇଛି ତାହା ସ୍ମରଣ କର। ହେ ଅଗ୍ନି, ସୁପଥରେ ଧନ ଦିଗକୁ ଆମକୁ ନେଇଯାଅ; ହେ ଦେବ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ପଥ ଜାଣ। ବଙ୍କା ପାପକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର। ତୁମକୁ ଅଧିକତର ନମସ୍କାର ବାକ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରୁଛୁ।