Upaniṣads · Bṛhadāraṇyaka 5.15

Bṛhadāraṇyaka 5.15.1

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ।
पूषन्नेकर्षे यम सूर्य प्राजापत्य व्यूह रश्मीन् समूह तेजः ।
यत्ते रूपं कल्याणतमं तत्ते पश्यामि योऽसावसौ पुरुषः सोऽहमस्मि ।
वायुरनिलममृतमथेदं भस्मान्तं शरीरम् ।
ओं क्रतो स्मर कृतं स्मर क्रतो स्मर कृतं स्मर ।
अग्ने नय सुपथा रायेऽस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमौक्तिं विधेम ॥ ५.१५.१ ॥

O rosto da verdade está coberto por um vaso dourado. Ó Pūṣan, descubra-o para que eu, cujo dever é a verdade (satyadharma), possa ver. Ó Pūṣan, único vidente, ó Yama, ó Sol, filho de Prajāpati, estenda os seus raios e reúna o seu brilho. A tua forma mais auspiciosa, essa eu vejo; a pessoa ali, essa sou eu. O sopro é o vento, imortal; depois este corpo termina em cinzas. Om. Ó vontade, lembra-te; lembra-te do que foi feito. Ó vontade, lembra-te; lembra-te do que foi feito. Ó Agni, conduze-nos por um bom caminho à riqueza, ó deus que conheces todos os caminhos; afasta de nós o pecado tortuoso. Oferecemos-te as mais abundantes palavras de homenagem.