Upaniṣaden · Bṛhadāraṇyaka 5.15

Bṛhadāraṇyaka 5.15.1

हिरण्मयेन पात्रेण सत्यस्यापिहितं मुखम् ।
तत्त्वं पूषन्नपावृणु सत्यधर्माय दृष्टये ।
पूषन्नेकर्षे यम सूर्य प्राजापत्य व्यूह रश्मीन् समूह तेजः ।
यत्ते रूपं कल्याणतमं तत्ते पश्यामि योऽसावसौ पुरुषः सोऽहमस्मि ।
वायुरनिलममृतमथेदं भस्मान्तं शरीरम् ।
ओं क्रतो स्मर कृतं स्मर क्रतो स्मर कृतं स्मर ।
अग्ने नय सुपथा रायेऽस्मान् विश्वानि देव वयुनानि विद्वान् ।
युयोध्यस्मज्जुहुराणमेनो भूयिष्ठां ते नमौक्तिं विधेम ॥ ५.१५.१ ॥

Das Antlitz der Wahrheit ist mit einem goldenen Gefäß bedeckt. O Pūṣan, enthülle es, damit ich, dessen Pflicht die Wahrheit ist, sehen kann. O Pūṣan, einziger Seher, o Yama, o Sonne, Sohn des Prajāpati, breite deine Strahlen aus und sammle deinen Glanz. Deine glückverheißendste Gestalt sehe ich; die Person dort, das bin ich. Der Atem ist der Wind, unsterblich; danach endet dieser Körper in Asche. Om. O Wille, erinnere dich; erinnere dich an das Getane. O Wille, erinnere dich; erinnere dich an das Getane. O Agni, führe uns auf gutem Weg zum Reichtum, o Gott, der alle Wege kennt; wende von uns die krumme Sünde ab. Wir bringen dir die reichsten Worte der Verehrung dar.