अथर्ववेद · सूक्त 20.1

20.1.1

इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे ।
स पाहि मध्वो अन्धसः ॥ २०.१.१ ॥

हे इंद्रा! सोम पिळला जात असताना वृषभासारख्या तुला आम्ही आवाहन करतो. तू त्या मधुर पेयाचे प्राशन कर.

मरुतो यस्य हि क्षये पाथा दिवो विमहसः ।
स सुगोपातमो जनः ॥ २०.१.२ ॥

हे मरुतांनो! ज्याच्या घरात तुम्ही दिव्य महातेजाने रक्षण करता, तो माणूस अत्यंत सुरक्षित राहतो.

उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय वेधसे ।
स्तोमैर्विधेमाग्नये ॥ २०.१.३ ॥

वृषभ-अन्नासाठी, वंध्या-गाय-अन्नासाठी, पाठीवर सोम असलेल्या विधात्यासाठी, स्तोत्रांनी आपण अग्नीची उपासना करू.