அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.1

20.1.1

इन्द्र त्वा वृषभं वयं सुते सोमे हवामहे ।
स पाहि मध्वो अन्धसः ॥ २०.१.१ ॥

இந்திரனே! சோமம் பிழியப்படும்போது, காளை போன்ற உம்மை நாங்கள் அழைக்கிறோம். இனிய சோம-பானத்தை நீர் பருகுவீராக.

मरुतो यस्य हि क्षये पाथा दिवो विमहसः ।
स सुगोपातमो जनः ॥ २०.१.२ ॥

மருத்துகளே! எவருடைய இல்லத்தில் நீங்கள் வானின் பெருந்தேஜஸால் காக்கிறீர்களோ, அந்த மனிதன் மிகச் சிறப்பாகக் காக்கப்படுகிறான்.

उक्षान्नाय वशान्नाय सोमपृष्ठाय वेधसे ।
स्तोमैर्विधेमाग्नये ॥ २०.१.३ ॥

காளை-உணவுக்காகவும், மலடி-பசு உணவுக்காகவும், சோமம் முதுகில் கொண்ட படைப்பாளருக்காகவும், புகழ்ச்சிகளால் நாம் அக்நிக்கு வழிபாடு செய்வோம்.