अथर्ववेद · सूक्त 20.112

20.112.1

यदद्य कच्च वृत्रहन्न् उदगा अभि सूर्य ।
सर्वं तदिन्द्र ते वशे ॥ २०.११२.१ ॥

हे वृत्रहन्ता इंद्रा, आज तू सूर्याकडे उदित होऊन जे काही जातोस, ते सर्व तुझ्या वशात आहे.

यद्वा प्रवृद्ध सत्पते न मरा इति मन्यसे ।
उतो तत्सत्यमित्तव ॥ २०.११२.२ ॥

हे महान सत्पते, 'मी मरणार नाही' असे जर तू मानतोस, तर तेही तुझ्यासाठी खरेच आहे.

ये सोमासः परावति ये अर्वावति सुन्विरे ।
सर्वांस्तामिन्द्र गच्छसि ॥ २०.११२.३ ॥

दुरून आणि जवळून जे सोम पिळले गेले आहेत, त्या सर्वांकडे हे इंद्रा, तू जातोस.