अथर्ववेद · सूक्त 6.72

6.72.1

यथासितः प्रथयते वशामनु वपूंषि कृण्वन्न् असुरस्य मायया ।
एवा ते शेपः सहसायमर्कोऽङ्गेनाङ्गं संसमकं कृणोतु ॥ ६.७२.१ ॥

काळा वृषभ असुराच्या मायेने अनेक रूपे घेऊन गाईच्या मागे पसरतो, तसेच हे बलवान अर्का, तुझा अवयव (शेप) अवयवाशी अवयव जोडून पूर्णपणे संयुक्त होवो.

यथा पसस्तायादरं वातेन स्थूलभं कृतम् ।
यावत्परस्वतः पसस्तावत्ते वर्धतां पसः ॥ ६.७२.२ ॥

वाऱ्याने फुगवलेला जाड पस जसा पुरेसा विस्तारतो, परस्वताचा जितका पस आहे तितकाच तुझा पस वाढो.

यावदङ्गीनं पारस्वतं हास्तिनं गार्दभं च यत् ।
यावदश्वस्य वाजिनस्तावत्ते वर्धतां पसः ॥ ६.७२.३ ॥

अंगीन, पारस्वत, हत्ती व गाढव यांचा जितका, आणि बलवान घोड्याचा जितका, तितकाच तुझा पस वाढो.