અથર્વવેદ · સૂક્ત 7.19

7.19.1

प्र नभस्व पृथिवि भिन्द्धीदं दिव्यं नभः ।
उद्नो दिव्यस्य नो धातरीशानो वि ष्या दृतिम् ॥ ७.१९.१ ॥

હે પૃથિવી, આ દિવ્ય મેઘને ફાડી આગળ વહેવડાવ. હે ધાતા, દિવ્યની જળ-થેલી અમારા માટે ઊંચકો; હે ઈશાન, તેને ખોલ.

न घ्रंस्तताप न हिमो जघान प्र नभतां पृथिवी जीरदानुः ।
आपश्चिदस्मै घृतमित्क्षरन्ति यत्र सोमः सदमित्तत्र भद्रम् ॥ ७.१९.२ ॥

તાપે બાળ્યો નહિ, હિમે હણ્યો નહિ; ઝડપથી આપનારી પૃથિવી વહી જાય. જળો તેના માટે ઘી જ ઝરાવે છે; જ્યાં સોમ છે ત્યાં સદા કલ્યાણ.