अथर्ववेद · सूक्त 7.19

7.19.1

प्र नभस्व पृथिवि भिन्द्धीदं दिव्यं नभः ।
उद्नो दिव्यस्य नो धातरीशानो वि ष्या दृतिम् ॥ ७.१९.१ ॥

हे पृथिवी, हा दिव्य मेघ फोड आणि वाहू दे. हे धाता, दिव्याची जलपिशवी आमच्यासाठी उचल; हे ईशाना, ती उघड.

न घ्रंस्तताप न हिमो जघान प्र नभतां पृथिवी जीरदानुः ।
आपश्चिदस्मै घृतमित्क्षरन्ति यत्र सोमः सदमित्तत्र भद्रम् ॥ ७.१९.२ ॥

उष्णता जाळली नाही, हिमाने मारले नाही; जीरदानू पृथिवी वाहू दे. जलेही याच्यासाठी तूपच पाझरतात; जिथे सोम आहे तिथे सदैव कल्याण.