ಅಥರ್ವವೇದ · ಸೂಕ್ತ 7.19

7.19.1

प्र नभस्व पृथिवि भिन्द्धीदं दिव्यं नभः ।
उद्नो दिव्यस्य नो धातरीशानो वि ष्या दृतिम् ॥ ७.१९.१ ॥

ಭೂಮಿಯೇ, ಈ ದಿವ್ಯ ಮೇಘವನ್ನು ಒಡೆದು ಮುಂದೆ ಹರಿಸು. ಧಾತನೇ, ದಿವ್ಯನ ನೀರಿನ ಚರ್ಮವನ್ನು ನಮಗಾಗಿ ಎತ್ತು; ಈಶಾನನೇ, ಅದನ್ನು ತೆರೆ.

न घ्रंस्तताप न हिमो जघान प्र नभतां पृथिवी जीरदानुः ।
आपश्चिदस्मै घृतमित्क्षरन्ति यत्र सोमः सदमित्तत्र भद्रम् ॥ ७.१९.२ ॥

ಬಿಸಿಲು ಸುಡಲಿಲ್ಲ, ಮಂಜು ಕೊಲ್ಲಲಿಲ್ಲ; ಶೀಘ್ರದಾತೃ ಭೂಮಿ ಹರಿಯಲಿ. ನೀರುಗಳು ಇವನಿಗಾಗಿ ತುಪ್ಪವನ್ನೇ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ; ಸೋಮನಿರುವಲ್ಲಿ ಸದಾ ಮಂಗಳ.