அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 7.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.59.1
यदाशसा वदतो मे विचुक्षुभे यद्याचमानस्य चरतो जनामनु ।
यदात्मनि तन्वो मे विरिष्टं सरस्वती तदा पृणद्घृतेन ॥ ७.५९.१ ॥
நான் பேசும் ஆசையால் நான் கலங்கியபோதும், மக்களிடையே யாசித்துத் திரிந்தபோதும், என் உடலின் உள்ளே எனக்குக் குறை ஏற்பட்டபோதும், அப்போது சரஸ்வதி அதை நெய்யால் நிரப்பட்டும்.
7.59.2
सप्त क्षरन्ति शिशवे मरुत्वते पित्रे पुत्रासो अप्यवीवृतन्न् ऋतानि ।
उभे इदस्योभे अस्य राजत उभे यतेते उभे अस्य पुष्यतः ॥ ७.५९.२ ॥
ஏழு ஓட்டங்கள் மருத்துக்களுடைய குழந்தைக்காக ஓடுகின்றன; தந்தைக்காக மகன்கள் ரிதங்களை வெளிப்படுத்தினர். இவனுடையவை இரண்டும் ஒளிர்கின்றன, இவனுடையவை இரண்டும் முயல்கின்றன, இவனுடையவை இரண்டும் செழிக்கின்றன.