અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.28

20.28.1

व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना ।
इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥ २०.२८.१ ॥

સોમના મદમાં ઇન્દ્રે અંતરિક્ષ પાર કર્યું; પ્રકાશિત લોકોને વિસ્તાર્યા, જ્યારે તેણે વલને ભેદ્યો.

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्क्र्ण्वन् गुहा सतीः ।
अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥ २०.२८.२ ॥

અંગિરસો માટે તેણે ગાયો (પ્રકાશ)ને બહાર હાંકી, ગુફાઓમાં છુપાયેલાંને પ્રગટ કરીને; વલને આપણી તરફથી પાછળ ધકેલ્યો.

इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च ।
स्थिराणि न पराणुदे ॥ २०.२८.३ ॥

ઇન્દ્ર વડે દિવ્ય પ્રકાશિત લોકો દૃઢ અને મજબૂત કરાયા; સ્થિર વસ્તુઓ દૂર ધકેલાતી નથી.

अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते ।
वि ते मदा अराजिषुः ॥ २०.२८.४ ॥

પાણીનું મોજું જેમ આનંદ આપે, તેમ ઇન્દ્રની સ્તુતિ વેગથી ઊઠે છે; તારા મદ ઝળહળ્યા.