अथर्ववेद · सूक्त 20.28

20.28.1

व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना ।
इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥ २०.२८.१ ॥

सोमाच्या मदात इंद्राने अंतरिक्ष ओलांडले; तेजस्वी लोकांना विस्तारले, जेव्हा त्याने वलाला फोडले.

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्क्र्ण्वन् गुहा सतीः ।
अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥ २०.२८.२ ॥

अंगिरसांसाठी त्याने गायींना (प्रकाशाला) बाहेर हाकले, गुहांत लपलेल्यांना प्रकट करत; वलाला आमच्या दिशेपासून मागे ढकलले.

इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च ।
स्थिराणि न पराणुदे ॥ २०.२८.३ ॥

इंद्राने दिव्याचे तेजस्वी लोक दृढ व बळकट केले; स्थिर गोष्टी दूर ढकलल्या जात नाहीत.

अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते ।
वि ते मदा अराजिषुः ॥ २०.२८.४ ॥

पाण्याची लाट जशी आनंद देते, तसे इंद्राचे स्तोत्र वेगाने उठते; तुझे मद प्रकाशले.