அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 20.28

20.28.1

व्यन्तरिक्षमतिरन् मदे सोमस्य रोचना ।
इन्द्रो यदभिनद्वलम् ॥ २०.२८.१ ॥

சோமத்தின் களிப்பில் இந்திரன் அந்தரிக்ஷத்தைக் கடந்தான்; ஒளிரும் உலகங்களை விரித்தான், அவன் வலனைப் பிளந்தபோது.

उद्गा आजदङ्गिरोभ्य आविष्क्र्ण्वन् गुहा सतीः ।
अर्वाञ्चं नुनुदे वलम् ॥ २०.२८.२ ॥

அங்கிரஸர்களுக்காக அவன் பசுக்களை (ஒளியை) வெளியே ஓட்டினான், குகைகளில் மறைந்திருந்தவற்றை வெளிப்படுத்தி; வலனை நம் பக்கமிருந்து பின்னே தள்ளினான்.

इन्द्रेण रोचना दिवो दृल्हानि दृंहितानि च ।
स्थिराणि न पराणुदे ॥ २०.२८.३ ॥

இந்திரனால் வானத்தின் ஒளிரும் உலகங்கள் உறுதியாக்கப்பட்டு வலுப்படுத்தப்பட்டன; நிலையானவை விலக்கித் தள்ளப்படுவதில்லை.

अपामूर्मिर्मदन्न् इव स्तोम इन्द्राजिरायते ।
वि ते मदा अराजिषुः ॥ २०.२८.४ ॥

நீரின் அலை களிப்பூட்டுவது போல, இந்திரனுக்கான துதி விரைந்து எழுகிறது; உன் களிப்புகள் ஒளிர்ந்தன.