अथर्ववेद · सूक्त 20.78

20.78.1

तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने ।
शं यद्गवे न शाकिने ॥ २०.७८.१ ॥

सोम पिळला जात असताना एकत्र, अनेकांनी आवाहन केलेल्या बलवान इंद्रासाठी ते गान गा; जे गायीसाठी कल्याणकारक आहे, तसेच भाला धारण करणाऱ्यासाठीही.

न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः ।
यत्सीमुप श्रवद्गिरः ॥ २०.७८.२ ॥

वसू (इंद्र) गोधन असलेल्या अन्नाचे दान कधीही रोखत नाही, जेव्हा तो स्तुतिवाणी जवळून ऐकतो.

कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् ।
शचीभिरप नो वरत् ॥ २०.७८.३ ॥

दस्युहन्ता इंद्र त्याच्या गोधनाने भरलेल्या गोठ्याकडे निश्चितच येवो; आपल्या शक्तींनी आमच्यापासून (अडथळे) दूर करो.