અથર્વવેદ · સૂક્ત 20.81

20.81.1

यद्द्याव इन्द्र ते शतं शतं भूमिरुत स्युः ।
न त्वा वज्रिन्त्सहस्रं सूर्या अनु न जातमष्ट रोदसी ॥ २०.८१.१ ॥

હે ઇન્દ્ર, તારા દ્યુલોક સો-સો હોય અને પૃથ્વી પણ સો હોય, હે વજ્રધારી, હજાર સૂર્ય પણ તારી બરાબર જન્મ્યા નથી; આઠ અને બે લોક પણ (જન્મ્યા નથી).

आ पप्राथ महिना कृष्ण्या वृषन् विश्वा शविष्ठ शवसा ।
अस्मामव मघवन् गोमति व्रजे वज्रिं चित्राभिरूतिभिः ॥ २०.८१.२ ॥

તેં તારી મહિમાથી અને કૃષ્ણ (શક્તિઓથી) સર્વ ભરી દીધું છે, હે વૃષભ, હે અતિ બળવાન; હે દાતા, હે વજ્રધારી, ગોધનવાળા વાડામાં અદ્ભુત સહાયથી અમારું રક્ષણ કર.