ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 6.127

6.127.1

विद्रधस्य बलासस्य लोहितस्य वनस्पते ।
विसल्पकस्यौषधे मोच्छिषः पिशितं चन ॥ ६.१२७.१ ॥

ହେ ବନସ୍ପତି, ବିଦ୍ରଧ, ବଳାସ, ରକ୍ତବିକାର ଓ ବିସର୍ପ ରୋଗର ଔଷଧି, ମାଂସରେ ରହ ନାହିଁ।

यौ ते बलास तिष्ठतः कक्षे मुष्कावपश्रितौ ।
वेदाहं तस्य भेषजं चीपुद्रुरभिचक्षणम् ॥ ६.१२७.२ ॥

ହେ ବଳାସ, ତୁମ ବେକାରେ ଝୁଲୁଥିବା ଦୁଇଟି ଅଣ୍ଡକୋଷାକାର ଗଣ୍ଠିର ଔଷଧ ମୁଁ ଜାଣେ; ତାହା ଚୀପୁଦ୍ରୁ ନାମକ ଗଛ, ଯାହା ସବୁଠାରେ ଦେଖାଯାଏ।

यो अङ्ग्यो यः कर्ण्यो यो अक्ष्योर्विसल्पकः ।
वि वृहामो विसल्पकं विद्रधं हृदयामयम् ।
परा तमज्ञातं यक्ष्ममधराञ्चं सुवामसि ॥ ६.१२७.३ ॥

ଅଙ୍ଗରେ, କାନରେ, ଆଖିରେ ଯେଉଁ ବିସର୍ପ ଅଛି, ସେହି ବିସର୍ପକୁ ଆମେ ଦୂର କରୁ; ବିସର୍ପ, ବିଦ୍ରଧ, ହୃଦ୍‌ରୋଗକୁ ଦୂର କରୁ; ସେହି ଅଜ୍ଞାତ ଯକ୍ଷ୍ମକୁ ତଳକୁ ତଡ଼ୁ।