ଅଥର୍ବବେଦ · ସୂକ୍ତ 20.84

20.84.1

इन्द्रा याहि चित्रभानो सुता इमे त्वायवः ।
अण्वीभिस्तना पूतासः ॥ २०.८४.१ ॥

ହେ ବିଚିତ୍ରଦୀପ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ। ତୁମକୁ ଇଚ୍ଛା କରି ଏହି ସୋମରସ ନିଚୋଡ଼ା ଯାଇଛି; ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଛାଣି ଏହା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି।

इन्द्रा याहि धियेषितो विप्रजुतः सुतावतः ।
उप ब्रह्माणि वाघतः ॥ २०.८४.२ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ। ବୁଦ୍ଧିରେ ପ୍ରେରିତ, ବିପ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହୂତ ହୋଇ, ସୋମ ନିଚୋଡ଼ିଥିବା ଲୋକ ନିକଟକୁ, ଋତ୍ବିଜଙ୍କ ସ୍ତୁତି ପାଖକୁ ଆସ।

इन्द्रा याहि तूतुजान उप ब्रह्माणि हरिवः ।
सुते दधिष्व नश्चनः ॥ २०.८४.३ ॥

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତ୍ୱରିତ ଆସ। ହରି-ଅଶ୍ୱମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ସ୍ତୁତି ନିକଟକୁ ଆସ। ସୋମ ନିଚୋଡ଼ିବା ବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ଆମ ପ୍ରତି ମନ ଦିଅ।