अथर्ववेद · सूक्त 6.35

6.35.1

वैश्वानरो न ऊतय आ प्र यातु परावतः ।
अग्निर्नः सुष्टुतीरुप ॥ ६.३५.१ ॥

वैश्वानर आमच्या रक्षणासाठी दुरून येवो. अग्नी आमच्या सुंदर स्तुतींजवळ येवो.

वैश्वानरो न आगमदिमं यज्ञं सजूरुप ।
अग्निरुक्थेष्वंहसु ॥ ६.३५.२ ॥

वैश्वानर आमच्याकडे आला आहे, या यज्ञात एकत्र येऊन. अग्नी उक्थांमध्ये, संकटात आमच्या जवळ असो.

वैश्वानरोऽङ्गिरसां स्तोममुक्थं च चाकॢपत् ।
ऐषु द्युम्नं स्वर्यमत् ॥ ६.३५.३ ॥

वैश्वानराने अंगिरसांचे स्तोत्र आणि उक्थ सिद्ध केले. यात त्याला स्वर्गप्रकाश आणणारे तेज प्राप्त होवो.