அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.54

6.54.1

इदं तद्युज उत्तरमिन्द्रं शुम्भाम्यष्टये ।
अस्य क्षत्रं श्रियं महीं वृष्टिरिव वर्धया तृणम् ॥ ६.५४.१ ॥

அடைவதற்காக அந்த உயர்ந்த நுகத்தை நான் இந்திரனுக்காக அலங்கரிக்கிறேன். இவனுடைய அரசாட்சியையும் பெரிய செல்வத்தையும் வளர்; மழை புல்லை வளர்ப்பது போல.

अस्मै क्षत्रमग्नीषोमावस्मै धारयतं रयिम् ।
इमं राष्ट्रस्याभीवर्गे कृणुतं युज उत्तरम् ॥ ६.५४.२ ॥

இவனுக்கு அரசாட்சியையும் செல்வத்தையும் தாங்கச் செய்யுங்கள், அக்னியும் சோமனுமே. இவனை நாட்டின் எல்லைக்குள் உயர்ந்த நுகமாக ஆக்குங்கள்.

सबन्धुश्चासबन्धुश्च यो अस्माँ अभिदासति ।
सर्वं तं रन्धयासि मे यजमानाय सुन्वते ॥ ६.५४.३ ॥

உறவினனாயினும் உறவற்றவனாயினும், எவன் எங்களைத் தாக்குகிறானோ, அவன் அனைவரையும் சோமம் பிழியும் யஜமானனாகிய எனக்காக அடக்கு.