அதர்வ வேதம் · சூக்தம் 6.6

6.6.1

योऽस्मान् ब्रह्मणस्पतेऽदेवो अभिमन्यते ।
सर्वं तं रन्धयासि मे यजमानाय सुन्वते ॥ ६.६.१ ॥

பிரம்மணஸ்பதியே! எங்களைப் பகைக்கும் அதேவனை முழுவதுமாக அடக்குவாய்; எனக்காகவும் சோமத்தைப் பிழியும் யஜமானனுக்காகவும் அவனை வசப்படுத்துவாய்.

यो नः सोम सुशंसिनो दुःशंस आदिदेशति ।
वज्रेणास्य मुखे जहि स संपिष्टो अपायति ॥ ६.६.२ ॥

சோமனே! நல்ல சொல் பேசும் எங்களைப் பற்றி தீயவாக்கு பேசி சுட்டிக்காட்டும் அவனது வாயில் வஜ்ரத்தால் அடி; அவன் நொறுங்கி விலகிப் போகட்டும்.

यो नः सोमाभिदासति सनाभिर्यश्च निष्ट्यः ।
अप तस्य बलं तिर महीव द्यौर्वधत्मना ॥ ६.६.३ ॥

சோமனே! எங்களை அழிக்க விரும்பும் அவன், உறவினனாயினும் அந்நியனாயினும், அவனது வலிமையை விலக்கிவிடு; பெரிய வானம் போல, தாக்கும் உருவத்தால் (அதை வீழ்த்து).