અથર્વવેદ · સૂક્ત 6.90

6.90.1

यां ते रुद्र इषुमास्यदङ्गेभ्यो हृदयाय च ।
इदं तामद्य त्वद्वयं विषूचीं वि वृहामसि ॥ ६.९०.१ ॥

રુદ્રે તારા અંગો અને હૃદય તરફ છોડેલું બાણ, ફેલાતી એ પીડા, આજે અમે તારાથી દૂર હટાવીએ છીએ.

यास्ते शतं धमनयोऽङ्गान्यनु विष्ठिताः ।
तासां ते सर्वासां वयं निर्विषाणि ह्वयामसि ॥ ६.९०.२ ॥

તારા અંગોમાં ફેલાયેલી જે સો ધમનીઓ છે, તે સૌ માટે અમે નિર્વિષ મંત્રો બોલાવીએ છીએ.

नमस्ते रुद्रास्यते नमः प्रतिहितायै ।
नमो विसृज्यमानायै नमो निपतितायै ॥ ६.९०.३ ॥

હે રુદ્ર, તને નમસ્કાર; છોડાયેલા બાણને નમસ્કાર, સ્થિર કરાયેલાને નમસ્કાર, છૂટતાને નમસ્કાર, પડેલાને નમસ્કાર.