अथर्ववेद · सूक्त 6.90

6.90.1

यां ते रुद्र इषुमास्यदङ्गेभ्यो हृदयाय च ।
इदं तामद्य त्वद्वयं विषूचीं वि वृहामसि ॥ ६.९०.१ ॥

रुद्राने तुझ्या अवयवांवर आणि हृदयावर सोडलेला बाण, ती पसरणारी वेदना, आज आम्ही तुझ्यापासून दूर करतो.

यास्ते शतं धमनयोऽङ्गान्यनु विष्ठिताः ।
तासां ते सर्वासां वयं निर्विषाणि ह्वयामसि ॥ ६.९०.२ ॥

तुझ्या अवयवांमध्ये पसरलेल्या ज्या शंभर धमन्या आहेत, त्या सर्वांसाठी आम्ही निर्विष मंत्र बोलावतो.

नमस्ते रुद्रास्यते नमः प्रतिहितायै ।
नमो विसृज्यमानायै नमो निपतितायै ॥ ६.९०.३ ॥

हे रुद्रा, तुला नमस्कार; सोडलेल्या बाणाला नमस्कार, स्थिर केलेल्याला नमस्कार, सोडल्या जाणाऱ्याला नमस्कार, पडलेल्याला नमस्कार.