अथर्ववेद · सूक्त 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
अति धन्वान्यत्यपस्ततर्द श्येनो नृचक्षा अवसानदर्शः ।
तरन् विश्वान्यवरा रजांसीन्द्रेण सख्या शिव आ जगम्यात् ॥ ७.४२.१ ॥
माणसांना पाहणारा, विश्रांतिस्थान पाहणारा श्येन वाळवंटे आणि पाणी ओलांडून गेला. सर्व खालच्या लोकांना पार करीत, इंद्राचा सखा म्हणून, कल्याणकारी होऊन तो येथे येवो.
7.42.2
श्येनो नृचक्षा दिव्यः सुपर्णः सहस्रपाच्छतयोनिर्वयोधाः ।
स नो नि यच्छाद्वसु यत्पराभृतमस्माकमस्तु पितृषु स्वधावत् ॥ ७.४२.२ ॥
माणसांना पाहणारा, दिव्य, सुंदर पंखांचा, हजार पायांचा, शंभर योनींचा, आयुष्य देणारा तो श्येन आमचे हरण केलेले धन आम्हांस परत देवो. ते पितरांमध्ये स्वधेसह आमचे होवो.