अथर्ववेद · सूक्त 1.26

1.26.1

आरेऽसावस्मदस्तु हेतिर्देवासो असत् ।
आरे अश्मा यमस्यथ ॥ १.२६.१ ॥

हे देवांनो, ते शस्त्र आमच्यापासून दूर असो. तुम्ही फेकता तो दगडही दूर असो.

सखासावस्मभ्यमस्तु रातिः सखेन्द्रो भगः ।
सविता चित्रराधाः ॥ १.२६.२ ॥

ते दान आमच्यासाठी मैत्रीपूर्ण असो. इंद्र मित्र असो, भग मित्र असो, आणि विचित्र धन देणारा सविता मित्र असो.

यूयं नः प्रवतो नपान् मरुतः सूर्यत्वचसः ।
शर्म यच्छथ सप्रथाः ॥ १.२६.३ ॥

हे मरुतांनो, तुम्ही दूरून आलेले पुत्र, सूर्यासारखे तेजस्वी आहात. आम्हाला विस्तृत आश्रय द्या.

सुषूदत मृडत मृडया नस्तनूभ्यो ।
मयस्तोकेभ्यस्कृधि ॥ १.२६.४ ॥

आमच्या शरीरांना सुख द्या; कृपा करून आम्हाला सुखी करा; आमच्या संततीलाही सुख द्या.